Wieża

Okultystyczne wyjaśnienia związane z tą kartą są skąpe i przeważnie niepokojące. Bezczelne jest wskazywanie, że przedstawia ona człowieka we wszystkich jego aspektach, ponieważ jest to oczywiste. Mówi się ponadto, że zawiera pierwszą aluzję do materialnego budynku, ale nie uważam, że Wieża jest bardziej materialna niż filary, które spotkaliśmy w trzech poprzednich przypadkach. Nie widzę nic, co uzasadniałoby przypuszczenie Papusa, że jest to dosłownie upadek Adama, ale bardziej przemawia za nim jego alternatywa – że oznacza ona materializację duchowego słowa. Bibliograf Christian wyobraża sobie, że jest to upadek umysłu, który próbuje przeniknąć tajemnicę Boga. Bardziej zgadzam się z Grand Orient, że jest to ruina Domu Nas, kiedy zło w nim zwyciężyło, a przede wszystkim, że jest to rozerwanie Domu Doktryny. Rozumiem, że odniesienie dotyczy jednak Domu Fałszu. Ilustruje ona również w najbardziej kompleksowy sposób starą prawdę, że „jeśli Pan domu nie zbuduje, próżno się trudzą ci, którzy go budują”. W pewnym sensie katastrofa jest odbiciem poprzedniej karty, ale nie po stronie symboliki, którą próbowałem tam wskazać. Jest to raczej kwestia analogii; jedna dotyczy upadku w stan materialny i zwierzęcy, a druga oznacza zniszczenie po stronie intelektualnej. O Wieży mówiono jako o karze za pychę i intelekcie przytłoczonym próbą przeniknięcia Tajemnicy Boga; ale w żadnym z tych przypadków wyjaśnienia te nie tłumaczą dwóch osób, które są żywymi cierpiętnikami. Jedna to dosłowne słowo unieważnione, a druga to jego fałszywa interpretacja. W jeszcze głębszym sensie może to również oznaczać koniec dyspensacji, ale nie ma tu możliwości rozważenia tej złożonej kwestii.