Rydwan

Wyprostowana, królewska postać dzierżąca dobyty miecz, odpowiadająca, ogólnie rzecz biorąc, tradycyjnemu opisowi, który przedstawiłem w pierwszej części.

Na ramionach zwycięskiego bohatera znajdują się Urim i Tummim. Poprowadził pojmanych w niewolę; jest zwycięstwem na wszystkich płaszczyznach – w umyśle, w nauce, w postępie, w pewnych próbach inicjacji. Odpowiedział więc sfinksowi i dlatego zaakceptowałem wariację Eliphasa Leviego; dwa sfinksy ciągną jego rydwan. Jest przede wszystkim triumfem w umyśle.

Należy to rozumieć z następujących powodów: (a) pytanie sfinksa dotyczy Tajemnicy Natury, a nie świata Łaski, na które woźnica nie mógłby odpowiedzieć; (b) płaszczyzny jego podboju są oczywiste lub zewnętrzne, a nie w nim samym; (c) wyzwolenie, którego dokonuje, może pozostawić go w niewoli logicznego rozumowania; (d) próby inicjacji, przez które przeszedł triumfalnie, należy rozumieć fizycznie lub racjonalnie; oraz (e) gdyby dotarł do filarów tej Świątyni, między którymi siedzi Najwyższa Kapłanka, nie mógłby otworzyć zwoju zwanego Torą, ani, gdyby go zapytała, nie mógłby odpowiedzieć.

Nie jest dziedzicznym królem i nie jest kapłanem.