Koło Fortuny

W tym symbolu ponownie podążyłem za rekonstrukcją Eliphasa Leviego, który dostarczył kilka wariantów. Jest to uzasadnione – jak już wspomniałem – używanie egipskiej symboliki, gdy służy to naszemu celowi, pod warunkiem, że nie sugeruje to żadnej teorii pochodzenia.

Przedstawiłem jednak Tyfona w jego wężowej postaci. Symbolika ta oczywiście nie jest wyłącznie egipska, ponieważ cztery Żywe Istoty Ezechiela zajmują kąty karty, a samo koło podąża za innymi wskazówkami Leviego w odniesieniu do wizji Ezechiela, jako ilustracji konkretnego Klucza Tarota.

U francuskiego okultysty i w samym projekcie symboliczny obraz przedstawia nieustanny ruch płynnego wszechświata i strumień ludzkiego życia. Sfinks jest w nim równowagą.

Transliteracja Taro jako Rota jest wyryta na kole, zamieniona z literami Boskiego Imienia – aby pokazać, że Opatrzność jest zawarta we wszystkim. Ale to jest Boski zamiar wewnątrz, a podobny zamiar na zewnątrz jest przykładem czterech Żywych Istot.

Czasami sfinks jest przedstawiany leżący na cokole powyżej, co oszukuje symbolikę, tłumiąc zasadniczą ideę stabilności pośród ruchu.

Za ogólnym pojęciem wyrażonym w symbolu kryje się zaprzeczenie przypadkowi i fatalizm, który się w nim zawiera. Można dodać, że od czasów Leviego okultystyczne wyjaśnienia tej karty są – nawet jak na okultyzm – wyjątkowo bezsensowne. Powiedziano, że oznacza zasadę, płodność, męski honor, władzę rządzącą itp. Odkrycia zwykłego wróżenia są lepsze niż to na swojej płaszczyźnie.