De Zegewagen

Een statige en vorstelijke figuur die een getrokken zwaard draagt en in grote lijnen overeenkomt met de traditionele beschrijving die ik in het eerste deel heb gegeven.

Op de schouders van de zegevierende held zouden de Urim en Thummim staan. Hij heeft de gevangenschap gevangen geleid; hij is overwinning op alle vlakken - in de geest, in de wetenschap, in de vooruitgang, in bepaalde beproevingen van inwijding. Hij heeft dus geantwoord op de sfinx, en het is om deze reden dat ik de variatie van Eliphas Levi heb aanvaard; twee sfinxen trekken zo zijn strijdwagen. Hij is bovenal triomf in de geest.

Het is om deze reden te begrijpen: (a) dat de vraag van de sfinx betrekking heeft op een Mysterie van de Natuur en niet van de wereld van Genade, waarop de wagenmenner geen antwoord zou kunnen geven; (b) dat de vlakken van zijn verovering manifest of extern zijn en niet in zichzelf; (c) dat de bevrijding die hij bewerkstelligt hemzelf in de slavernij van het logisch begrip kan achterlaten; (d) dat de beproevingen van inwijding waar hij in triomf doorheen is gegaan fysiek of rationeel moeten worden begrepen; en (e) dat als hij naar de pilaren van die Tempel zou komen waartussen de Hogepriesteres zit, hij de rol genaamd Tora niet zou kunnen openen, noch zou hij, als ze hem ondervroeg, kunnen antwoorden.

Hij is geen erfelijke royalty en hij is geen priesterschap.