De Hogepriester

Hij draagt de drievoudige kroon en zit tussen twee zuilen, hoewel niet die van de tempel die bewaakt wordt door de Hogepriesteres. In zijn linkerhand houdt hij een scepter vast die eindigt in het drievoudige kruis, en met zijn rechterhand geeft hij het bekende kerkelijke teken—het teken van esoterie genoemd—dat onderscheid maakt tussen de manifeste en verborgen delen van de doctrine. Het is opmerkelijk in deze context dat de Hogepriesteres zo’n teken niet maakt.

Aan zijn voeten liggen gekruiste sleutels, en twee priesterlijke ministers in alben knielen voor hem. Hij wordt gewoonlijk de Paus genoemd, wat een bijzondere uitdrukking is van de bredere rol die hij symboliseert. Hij vertegenwoordigt de heersende macht van de externe religie, net zoals de Hogepriesteres de verborgen, esoterische macht belichaamt.

De betekenissen van deze kaart zijn vaak verdraaid door verschillende interpretaties. Grand Orient stelt terecht dat de Hiërofant de macht van de sleutels, de exoterische orthodoxe doctrine en het uiterlijke leven vertegenwoordigt dat leidt naar spirituele waarheid. Hij is echter zeker niet de prins van de occulte doctrine, zoals sommigen hebben beweerd.

In plaats daarvan is hij de summa totius theologiæ—de som van alle theologie—wanneer deze is uitgekristalliseerd tot een rigide structuur. Hij symboliseert ook alles wat rechtvaardig en heilig is op het manifeste vlak. Als zodanig is hij het kanaal van genade binnen de wereld van instituties, los van de natuurlijke wereld, en hij fungeert als een leider van collectieve redding.

Hij is de orde en het hoofd van de erkende religieuze hiërarchie, een weerspiegeling van een hogere, goddelijke orde. Toch kan het gebeuren dat de paus de symbolische aard van zijn rol vergeet en zich gedraagt alsof hij alles bevat wat zijn positie betekent.

Hij is geen filosofie—behalve misschien in zijn theologische vorm. Hij is geen inspiratie en hij is niet de religie zelf, hoewel hij een manier is waarop religie uiterlijk wordt uitgedrukt.