De Geliefden

De zon schijnt in het zenit, en daaronder bevindt zich een groot gevleugeld figuur met uitgestrekte armen, die invloeden uitstort.

Op de voorgrond bevinden zich twee menselijke figuren, mannelijk en vrouwelijk, ongesluierd voor elkaar, alsof Adam en Eva toen ze voor het eerst het paradijs van het aardse lichaam bewoonden. Achter de man staat de Levensboom, met twaalf vruchten, en achter de vrouw staat de Boom van de Kennis van Goed en Kwaad; de slang kronkelt eromheen.

De figuren suggereren jeugd, maagdelijkheid, onschuld en liefde voordat deze is besmet door grof materieel verlangen. Dit is in alle eenvoud de kaart van de menselijke liefde, hier tentoongesteld als onderdeel van de weg, de waarheid en het leven.

Het vervangt, door een beroep te doen op eerste principes, de oude kaart van het huwelijk, die ik eerder heb beschreven, en de latere dwaasheden die de mens afbeeldden tussen ondeugd en deugd. In zeer hoge zin is de kaart een mysterie van het Verbond en de Sabbat.

De suggestie met betrekking tot de vrouw is dat ze die aantrekkingskracht tot het gevoelige leven vertegenwoordigt, die de idee van de Zondeval in zich draagt, maar ze is eerder de werking van een Geheime Wet van de Voorzienigheid dan een willige en bewuste verleidster.

Het is door haar toegeschreven misstap dat de mens uiteindelijk zal opstaan, en alleen door haar kan hij zichzelf voltooien. De kaart is daarom op haar manier een andere aanduiding met betrekking tot het grote mysterie van de vrouwelijkheid.

De oude betekenissen vallen noodzakelijkerwijs uiteen met de oude afbeeldingen, maar zelfs als interpretaties van de laatste, waren sommige van de orde van alledaagsheid en andere waren vals in symboliek.