Ο Ερημίτης

Η παραλλαγή από τα συμβατικά πρότυπα σε αυτή την κάρτα είναι μόνο ότι η λάμπα δεν είναι εν μέρει τυλιγμένη στο μανδύα του φέροντος, ο οποίος συνδυάζει την ιδέα του Παλαιού των Ημερών με το Φως του Κόσμου. Είναι ένα αστέρι που λάμπει στο φανάρι.

Έχω πει ότι αυτή είναι μια κάρτα επίτευξης και, για να επεκτείνω αυτή την αντίληψη, η φιγούρα φαίνεται να κρατάει ψηλά τον φάρο της σε ένα ύψωμα. Επομένως, ο Ερημίτης δεν είναι, όπως εξήγησε ο Court de Gebelin, ένας σοφός άνθρωπος που αναζητά την αλήθεια και τη δικαιοσύνη. Ούτε είναι, όπως προτείνει μια μεταγενέστερη εξήγηση, ένα ιδιαίτερο παράδειγμα εμπειρίας. Ο φάρος του υποδηλώνει ότι «όπου είμαι εγώ, μπορείτε να είστε και εσείς».

Είναι επίσης μια κάρτα που παρεξηγείται εντελώς όταν συνδέεται με την ιδέα της απόκρυφης απομόνωσης, ως προστασία του προσωπικού μαγνητισμού έναντι της ανάμειξης. Αυτή είναι μία από τις επιπόλαιες αποδόσεις που οφείλουμε στον Eliphas Levi.

Έχει υιοθετηθεί από το Γαλλικό Τάγμα του Μαρτινισμού και μερικοί από εμάς έχουν ακούσει πολλά για τη Σιωπηλή και Άγνωστη Φιλοσοφία που περιβάλλεται από τον μανδύα του από τη γνώση των βέβηλων. Στον αληθινό Μαρτινισμό, η σημασία του όρου Philosophe inconnu ήταν μιας άλλης τάξης. Δεν αναφερόταν στην σκόπιμη απόκρυψη των Καθιερωμένων Μυστηρίων, πολύ λιγότερο των υποκατάστατών τους, αλλά –όπως και η ίδια η κάρτα– στην αλήθεια ότι τα Θεία Μυστήρια εξασφαλίζουν τη δική τους προστασία από εκείνους που είναι απροετοίμαστοι.