Ο Διάβολος

Ο σχεδιασμός είναι ένας συμβιβασμός, μια μέση οδός ή μια αρμονία μεταξύ διαφόρων κινήτρων που αναφέρθηκαν στο πρώτο μέρος.

Ο Κριαροκέφαλος Τράγος του Μένδη, με φτερά νυχτερίδας, στέκεται πάνω σε έναν βωμό. Στην κοιλιακή χώρα υπάρχει το σύμβολο του Ερμή.

Το δεξί χέρι είναι υψωμένο και εκτεταμένο, όντας η αντίστροφη ευλογία που δίνει ο Ιεροφάντης στην πέμπτη κάρτα. Στο αριστερό χέρι υπάρχει μια μεγάλη φλεγόμενη δάδα, αναποδογυρισμένη προς τη γη. Ένα ανεστραμμένο πεντάγραμμο βρίσκεται στο μέτωπο.

Μπροστά από τον βωμό υπάρχει ένα δαχτυλίδι, από το οποίο δύο αλυσίδες οδηγούνται στους λαιμούς δύο μορφών, ενός άνδρα και μιας γυναίκας. Αυτές είναι ανάλογες με αυτές της πέμπτης κάρτας, σαν τον Αδάμ και την Εύα μετά την Πτώση.

Εδώ βρίσκεται η αλυσίδα και η μοίρα της υλικής ζωής. Οι μορφές έχουν ουρές, για να υποδηλώσουν την ζωώδη φύση, αλλά υπάρχει ανθρώπινη ευφυΐα στα πρόσωπα, και αυτός που υψώνεται πάνω από αυτές δεν θα είναι ο κύριός τους για πάντα. Ακόμη και τώρα, είναι επίσης ένας δεσμώτης, στηριζόμενος από το κακό που υπάρχει μέσα του και τυφλός στην ελευθερία της υπηρεσίας.

Με περισσότερη από τη συνηθισμένη του χλεύη για τις τέχνες που προσποιούνταν ότι σέβεται και ερμήνευε ως δάσκαλος σε αυτές, ο Ελιφάς Λεβί επιβεβαιώνει ότι η Βαφομητική φιγούρα είναι η αποκρυφιστική επιστήμη και μαγεία. Ένας άλλος σχολιαστής λέει ότι στον Θείο κόσμο σημαίνει προορισμό, αλλά δεν υπάρχει αντιστοιχία σε αυτόν τον κόσμο με τα πράγματα που κάτω είναι κτηνώδη.

Αυτό που πράγματι σημαίνει είναι ο Κάτοικος στο Κατώφλι, έξω από τον Μυστικό Κήπο, όταν αυτοί εκδιώκονται από εκεί που έχουν φάει τον απαγορευμένο καρπό.