Εγκράτεια

Ένας φτερωτός άγγελος, με το σημάδι του ήλιου στο μέτωπό του και στο στήθος του το τετράγωνο και το τρίγωνο της επτάδας. Μιλώ γι’ αυτόν με αρσενικό τρόπο, αλλά η μορφή δεν είναι ούτε αρσενική ούτε θηλυκή.

Θεωρείται ότι χύνει τις ουσίες της ζωής από κύπελλο σε κύπελλο. Έχει το ένα πόδι στη γη και το άλλο στα νερά, απεικονίζοντας έτσι τη φύση των ουσιών.

Ένα άμεσο μονοπάτι ανεβαίνει σε ορισμένα ύψη στην άκρη του ορίζοντα, και πάνω υπάρχει ένα μεγάλο φως, μέσα από το οποίο διακρίνεται αμυδρά ένα στέμμα. Εδώ είναι ένα μέρος του Μυστικού της Αιώνιας Ζωής, όπως είναι δυνατό για τον άνθρωπο στην ενσάρκωσή του.

Όλα τα συμβατικά εμβλήματα απαρνούνται εδώ. Έτσι και οι συμβατικοί ορισμοί, που αναφέρονται σε αλλαγές στις εποχές, την αέναη κίνηση της ζωής, ακόμη και τον συνδυασμό ιδεών.

Είναι, επιπλέον, αναληθές να λέμε ότι η μορφή συμβολίζει την ιδιοφυΐα του ήλιου, αν και είναι η αναλογία του ηλιακού φωτός, που πραγματοποιείται στο τρίτο μέρος της ανθρώπινης τριπλότητάς μας.

Ονομάζεται Εγκράτεια φανταστικά, επειδή, όταν ο κανόνας της επικρατεί στη συνείδησή μας, μετριάζει, συνδυάζει και εναρμονίζει τις ψυχικές και υλικές φύσεις.

Κάτω από αυτόν τον κανόνα, γνωρίζουμε στο ορθολογικό μας μέρος κάτι από πού προήλθαμε και πού πηγαίνουμε.