Η Κρίση

Εἶπον ὅτι τοῦτο τὸ σύμβολον εἶναι οὐσιωδῶς ἀμετάβλητον ἐν πάσαις ταῖς τράπουλαις τοῦ Ταρώ, ἢ τουλάχιστον αἱ παραλλαγαὶ δὲν ἀλλοιώνουσι τὸν χαρακτῆρα αὐτοῦ. Ὁ μέγας ἄγγελος περικυκλοῦται ἐνταῦθα ὑπὸ νεφῶν, ἀλλὰ σαλπίζει τὴν σημαίαν αὐτοῦ, καὶ ὁ σταυρὸς ὡς εἰθισται ἐμφανίζεται ἐπὶ τῆς σημαίας. Οἱ νεκροὶ ἐγείρονται ἐκ τῶν τάφων—μία γυνὴ ἐκ δεξιῶν, εἷς ἀνὴρ ἐξ ἀριστερῶν, καὶ μεταξὺ αὐτῶν τὸ τέκνον αὐτῶν, οὗ ὁ νῶτος ἔστραπται. Ἀλλ’ ἐν τῇ κάρτῃ ταύτῃ ὑπάρχουσι πλείονες τῶν τριῶν οἵτινες ἀποκαθίστανται, καὶ ἐκρίθη ἄξιον τὸν κόπον τὸ νὰ γίνει αὕτη ἡ παραλλαγὴ ὡς ἐπεξηγοῦσα τὴν ἀνεπάρκειαν τῶν τρεχουσῶν ἐξηγήσεων.

Δεῖ νὰ σημειωθῇ ὅτι ὅλα τὰ σχήματα εἶναι ὡς ἕν ἐν τῷ θαύματι, τῇ λατρείᾳ καὶ τῇ ἐκστάσει ταῖς ἐκφραζομέναις ὑπὸ τῶν στάσεων αὐτῶν. Εἶναι ἡ κάρτα ἥτις καταγράφει τὴν ἐκπλήρωσιν τοῦ μεγάλου ἔργου τῆς μεταμορφώσεως εἰς ἀπόκρισιν τῆς κλήσεως τῶν Ὑπερτάτων—ἥτις κλῆσις ἀκούεται καὶ ἀπαντᾶται ἐκ τῶν ἔσω. Ἐνταῦθα εὑρίσκεται ὁ ὑπαινιγμὸς μιᾶς σημασίας ἥτις δὲν δύναται καλῶς νὰ μεταφερθῇ περαιτέρω ἐν τῷ παρόντι τόπῳ.

Τί ἐστιν ἐκεῖνο ἐν ἡμῖν ὅπερ σαλπίζει σάλπιγγα καὶ πᾶν τὸ χαμηλότερον ἐν τῇ φύσει ἡμῶν ἐγείρεται εἰς ἀνταπόκρισιν—σχεδὸν ἐν μιᾷ στιγμῇ, σχεδὸν ἐν τῷ ριπῇ ὀφθαλμοῦ; Ἄς συνεχίσῃ ἡ κάρτα νὰ ἀπεικονίζῃ, δι’ ἐκείνους οἵτινες δὲν δύνανται νὰ ἴδωσι περαιτέρω, τὴν Τελευταίαν Κρίσιν καὶ τὴν ἀνάστασιν ἐν τῷ φυσικῷ σώματι· ἀλλ’ ἄς ἐκεῖνοι οἵτινες ἔχουσι ἐσωτερικοὺς ὀφθαλμοὺς βλέπωσι καὶ ἀνακαλύπτωσι μετ’ αὐτῶν. Θὰ κατανοήσωσιν ὅτι ἐκλήθη ἀληθῶς ἐν τῷ παρελθόντι κάρτα αἰωνίου ζωῆς, καὶ διὰ τοῦτον τὸν λόγον, δύναται νὰ συγκριθῇ μὲ ἐκεῖνο ὅπερ διέρχεται ὑπὸ τὸ ὄνομα τῆς Ἐγκρατείας.