Δύναμη

Μία γυνή, υπέρ της κεφαλής της οποίας επικάθεται το αυτό σύμβολον της ζωής το οποίον είδομεν εν τη κάρτα του Μάγου, κλείει τας σιαγόνας λέοντος. Το μόνον σημείον εις το οποίον το σχέδιον τούτο διαφέρει των συμβατικών παρουσιάσεων είναι ότι η ευεργετική της καρτερία έχει ήδη υποτάξει τον λέοντα, ο οποίος άγεται δια σειράς ανθέων.

Δια λόγους οι οποίοι ικανοποιούν εμέ, η κάρτα αύτη έχει αντιμετατεθεί μετά εκείνης της δικαιοσύνης, ήτις συνήθως αριθμείται οκτώ. Καθώς η παραλλαγή δεν φέρει ουδέν μετά αυτής το οποίον θα σημάνει εις τον αναγνώστην, δεν υπάρχει αιτία εξηγήσεως.

Η καρτερία, εν μία των πλέον εξυψωμένων πτυχών της, συνδέεται μετά του Θείου Μυστηρίου της Ενώσεως· η αρετή, βεβαίως, ενεργεί εν πάσι τοις επιπέδοις, και επομένως αντλεί εκ πάντων εν τω συμβολισμώ αυτής. Συνδέεται επίσης μετά της innocentia inviolata, και μετά της δυνάμεως ήτις ενοικεί εν τη θεωρία.

Ταύτα τα ανώτερα νοήματα είναι, εν τούτοις, ζητήματα συμπεράσματος, και δεν υποδεικνύω ότι είναι διαφανή επί της επιφανείας της κάρτας. Υποδεικνύονται κατά κεκαλυμμένον τρόπον δια της σειράς των ανθέων, ήτις σημαίνει, μεταξύ πολλών άλλων, τον γλυκύν ζυγόν και το ελαφρόν βάρος του Θείου Νόμου, όταν έχει ληφθεί εις την καρδίαν των καρδιών.

Η κάρτα ουδέν έχει να πράξει μετά της αυτοπεποιθήσεως εν τη συνήθη εννοία, αν και τούτο έχει υποδειχθεί—αλλά αφορά την πεποίθησιν εκείνων ων η δύναμις είναι ο Θεός, οι οποίοι έχουν εύρει το καταφύγιόν των εν Αυτώ.

Υπάρχει μία πτυχή εν η ο λέων σημαίνει τα πάθη, και εκείνη η οποία καλείται Δύναμις είναι η ανωτέρα φύσις εν τη απελευθερώσει αυτής. Έχει περιπατήσει επί της άσπιδος και του βασιλίσκου και έχει καταπατήσει τον λέοντα και τον δράκοντα.